ZAZDROŚĆ
Zazdrość to emocja, która pojawia się wtedy, gdy widzimy coś czego bardzo pragniemy, ale
nie mamy: uwagę, sukces, przedmiot, umiejętność czy relację. Często towarzyszy jej myśl: „Dlaczego
on/ona ma coś czego ja nie mam?” Jest naturalnym ludzkim uczuciem. Zdrowa zazdrość potrafi stać
się motorem do działania – pomaga nam zauważyć czego naprawdę chcemy i zachęca, by rozwijać
się lub bardziej o coś zadbać. Może być impulsem do pracy nad sobą, albo do docenienia tego co już
posiadamy. Zazdrość staje się jednak trudna, gdy zaczyna kierować naszym zachowaniem w sposób
krzywdzący. Niezdrowa zazdrość często rodzi złość, powoduje porównywanie się i poczucie bycia
gorszym. Może prowadzić do obniżonej samooceny oraz myśli, że trzeba coś komuś odebrać, albo go
zranić by poczuć się lepiej. Towarzyszy jej napięcie, niechęć czy ukryta wrogość wobec osoby, której
zazdrościmy.
DUMA
Duma to wspaniałe uczucie, które pojawia się, kiedy osiągamy coś, z czego jesteśmy
naprawdę zadowoleni. Może to być np. wtedy, gdy nauczyliśmy się nowej piosenki, namalowaliśmy
piękny rysunek albo kiedy udało nam się pomóc komuś w trudnej sytuacji. Kiedy jesteśmy dumni,
czujemy się szczęśliwi i pełni radości z tego co udało nam się zrobić. Duma pomaga nam wierzyć w
siebie. Gdy czujemy się dumni, chcemy często podzielić się tym uczuciem z innymi, np. opowiedzieć
rodzicom, że udało nam się coś zrobić samodzielnie. Duma sprawia, że jesteśmy zmotywowani do
kolejnych wyzwań i chce nam się starać jeszcze bardziej. Duma to uczucie, które można poczuć nie
tylko wtedy gdy coś robimy sami, ale także wtedy, kiedy widzimy jak dobrze radzą sobie nasi bliscy,
np. przyjaciele, rodzina, koleżanki lub koledzy. Cieszymy się ich sukcesami, bo widzimy, że są
szczęśliwi i czują się pewnie.
NUDA
Nuda to uczucie, które pojawia się, gdy nic nas nie zajmuje. To stan, w którym brakuje nam
zainteresowania, motywacji lub bodźców do działania. Dzieci często reagują na nudę niepokojem,
narzekaniem lub poszukiwaniem towarzystwa dorosłych. Choć nuda może wydawać się
nieprzyjemna, pełni bardzo ważną rolę w naszym życiu. To właśnie z niej rodzi się kreatywność –
kiedy nie mamy zajęcia nasz umysł zaczyna szukać nowych pomysłów i rozwiązań. Dziecko, które się
nudzi może nagle wymyślić własną zabawę lub stworzyć coś z niczego. Nuda uczy samodzielności
i pokazuje, że nie zawsze ktoś musi nas zabawiać. Daje też przestrzeń na odpoczynek psychiczny,
który jest potrzebny po intensywnych emocjach i wrażeniach. Pomaga lepiej zrozumieć co naprawdę
lubimy robić, a co tylko zajmuje nasz czas. W świecie pełnym bodźców i nieustannej aktywności nuda
staje się luksusem – chwilą, w której możemy się zatrzymać i posłuchać samych siebie.
STRACH
Strach to emocja, gdy czujemy się zagrożeni lub niepewni. Jest to naturalna reakcja, która chroni nas przed niebezpieczeństwem. Strach jest normą rozwojową to znaczy, że w procesie dorastania dzieci naturalnie przechodzą przez okresy, w których boją się różnych rzeczy. Każdy etap rozwoju ma swoje charakterystyczne „strachy”.. ok. 6-12 miesiąca życia pojawia się lęk separacyjny, dziecko boi się rozstania z rodzicem. 2-3 lata – częste są lęki przed głośnymi dźwiękami (odkurzacz, burza), zwierzętami czy nagłymi zmianami otoczenia. 3-5 lat – dominują lęki związane z wyobraźnią, strach przed ciemnością, potworami, smokami czy złodziejami. 6-7 lat – dzieci zaczynają się bać bardziej realnych zagrożeń (choroby, pożaru, złych ludzi). Takie strachy są zazwyczaj przemijające i znikają wraz z rozwojem emocjonalnym i poznawczym. Kiedy jednak strach staje się problemem, jest nadmiernie trwały i zaburza funkcjonowanie lub gdy z jego powodu pojawiają się dolegliwości somatyczne.
Czytaj więcej!
"ZŁOŚĆ"
Złość to naturalna emocja, ale jej wyrażanie nie może ranić innych.
Sposoby na złość:
- Rób głębokie oddechy, dmuchając na niewidzialną czarną chmurę.
- Licz do 10 lub więcej.
- Mów co czujesz (Złoszczę się bo…).
- Narysuj złość lub cokolwiek co w danej chwili przychodzi Ci na myśl.
- Baw się plasteliną, piaskiem kinetycznym lub gniotkiem.
- Postaw na ruch – skacz, biegaj w miejscu lub tańcz.
- Przytul się do misia, poduszki lub bliskiej osoby.
- Wypłacz złość – niech wypłynie razem ze łzami.
- Napij się wody.
- Posłuchaj spokojnej muzyki.
„SMUTEK”
Smutek to podstawowa emocja, która pojawia się w odpowiedzi na przykre doświadczenia, takie jak strata, zawód, rozczarowanie lub brak czegoś ważnego. Pozwala zrozumieć, co nas rani. Jest związany ze spadkiem aktywności niektórych neuroprzekaźników, co wpływa na obniżenie nastroju i energii. Smutek może mieć charakter chwilowy, np. po usłyszeniu smutnej wiadomości, ale może też przybierać bardziej trwałą formę, gdy wiąże się z dłuższym okresem trudności lub żałoby. Pełni ważną funkcję w procesie radzenia sobie z trudnymi sytuacjami, pozwalając na refleksję, wycofanie i regenerację emocjonalną. Ułatwia również budowanie empatii i wsparcia w relacjach z innymi ludźmi.
„ZDZIWIENIE”
Zdziwienie to uczucie, które pojawia się, gdy coś się wydarza nagle i doświadczamy czegoś niespodziewanego, nowego lub trudnego do zrozumienia. To naturalna reakcja naszego umysłu i ciała na sytuację, która nas zaskakuje – może być pozytywna, ale bywa też nieprzyjemna, zwłaszcza gdy to co nas zaskoczyło, budzi niepokój, lęk lub rozczarowanie. Zdziwienie często wytrąca nas z równowagi, ponieważ nie byliśmy na nie przygotowani i nie wiedzieliśmy, że coś się wydarzy. To uczucie może być szczególnie trudne dla dzieci wysoko wrażliwych, które potrzebują przewidywalności, lubią mieć wszystko zaplanowane i czują się bezpieczne, gdy działają według znanego harmonogramu. Dla nich nagłe zmiany mogą być źródłem silnych emocji, stresu i powodować znaczne trudności w odnalezieniu się w nowej sytuacji.
Czytaj więcej!
„Śmieszka z wyspy radości”
Radość to emocja, która pojawia się w odpowiedzi na przyjemne bodźce, osiągnięcie celu lub pozytywne interakcje społeczne. Jest związana z uwalnianiem neuroprzekaźników, takich jak dopamina i serotonina, które wpływają na poczucie dobrostanu i motywację. Radość może mieć zarówno chwilowy intensywny charakter, np. w przypadku spontanicznego śmiechu, jak i bardziej trwałą formę wynikającą z satysfakcji i spełnienia. Pełni kluczową rolę w regulacji nastroju budowaniu więzi społecznych oraz zwiększaniu odporności psychicznej.
Czytaj więcej!
O projekcie słów kilka…
„Czuciaki z krainy emocji” to projekt wspierający rozwój inteligencji emocjonalnej.
Podczas zajęć z pedagogiem specjalnym i psychologiem dzieci będą miały okazję spotkać się
z „Czuciakami” Te małe stworzenia przybędą z Krainy Emocji ze specjalną misją – pomogą poznać, zrozumieć i regulować nasze emocje.
Cele projektu:
- stwarzanie okazji do rozpoznawania i nazywania emocji;
- zachęcanie do lepszego poznania siebie aby odpowiednio zrozumieć zachowanie kierowane konkretnymi emocjami;
- wyposażanie w umiejętność regulowania emocji;
- uświadomieni, że wszystkie emocje są ważne i potrzebne, ponieważ pomagają nam się odnaleźć
w codziennych sytuacjach;
- poznawanie różnorodnych sposobów na radzenie sobie z emocjami, które są zbyt intensywne lub trwają za długo;
- dbanie o dobre samopoczucie i pozytywne relacje z innymi.
